Ik heb voor het eerst in maanden weer gefietst. Hartslag voortdurend te hoog, cadans lijkt wel een sinusgrafiek, gemiddelde snelheid lijkt op een toerfietsrit. Het water loopt uit de neus. Adem stokt in de keel. Verzuurde dijen. Zadelpijn.

Maar man, wat was het weer heerlijk om te fietsen.

Een heerlijk voorjaarszonnetje. Een graadje of 15. Twee ooievaars die boven de rivier zweefden.

Dat ga ik wel weer een seizoen volhouden.

Volgend bericht Vorig bericht