De Hongaarse gewichtheffer Janos Baranyai laat tijdens de Olympische Spelen van 2008 in Peking zien waarom een goede balans zo ontzettend belangrijk is bij het gewichtheffen. Janos verdraait zijn elleboog schouder op een afschuwelijke manier. Kijk alleen als je een sterke maag hebt. De beelden kunnen schokkend zijn. De slowmotion op het eind brengt alles wel heel duidelijk in beeld. Chinese officials proberen het ongeval nog wel af te schermen voor camera’s en publiek.

[vodpod id=Groupvideo.1478824&w=425&h=350&fv=]

4 gedachten over “Peking 2008 gewichtheffen – Janos Baranyai

  1. ik heb medelijden met die jongen:( echt zielig ik wens hem de beste geluk die er is en veel beterschap(K)

    dikke ksu anisa

  2. Er is een misverstand over de aard van het letsel van deze gewichtheffer. Niet zijn elleboog is de verkeerde kant uit gebogen, maar zijn schoudergewricht luxeerde; ging dus uit de kom. Kijk maar goed, de bovenarm roteert naar buiten, waardoor zijn onderarm en hand naar achteren draait. Vervolgens schiet zijn bovenarm (schouderkop) naar voren uit de kom (van het schouderblad). Dit kwam doordat hij bij het heffen door een onverwachte beweging het gewicht nèt iets teveel naar achteren had. Kijk ook naar waarnaar hij grijpt bij zijn val: zijn schouderkop.
    Zijn elleboog mankeert niets.
    Erger dan die schouderontwrichting is mogelijk het rugletsel door de val van de stang met die vele kilo’s op zijn bovenrug.
    E.e.a. neemt niet weg dat deze man hoogstwaarschijnlijk nooit meer op dit niveau kan gewichtheffen.
    Groeten van een fysiotherapeut.

  3. Eigen schuld?? Meid, hou je bij je leest, het gaat er niet om dat je denkt dat hij de beste is. Het was zijn passie, zijn leven. Het gaat erom dat je na al dat harde zwoegen eindelijk iets oogst waar je trots op kan zijn. Je probeert je grens te verleggen, omdat aan de ene kant je jezelf probeert beter te maken en ten tweede omdat het gevoel ook verslavend werkt.

    Dit valt niet alleen onder het gewichtsheffen, maar onder elke tak waarin je enorme ambities hebt. En mensen die geen ambities hebben zijn enorme leeghoofden.

    Het is HEEL erg dat dit hem is overkomen, niet alleen vanwege zijn lichamelijke blessure, maar vooral ook de geestelijke impact. Alles waarvoor je gewerkt hebt, alles waarvoor je andere dingen opzij hebt gezet, alles waarin je je succes/geluk dacht te vinden, is in minder dan 1 seconde weggevaagd. Beeld je maar in hoe dat bij jou zou zijn.

    Desalniettemin heeft hij de uitvoering wel slecht gedaan. Misschien was het beter als hij 4 jaar later mee zou doen, onder begeleiding van een betere coach.

    Veel sterkte

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.